Transformatieprocessen zijn niet altijd de fijnste ervaringen.

Ze kunnen gepaard gaan met verdriet.

Met afscheid nemen van wat vertrouwd was.

Met patronen ontdekken die je liever niet had willen zien.

Je leert jezelf kennen. Niet alleen op je mooiste momenten, maar ook als je je alleen voelt, somber bent of geen idee hebt waar het heengaat.

Er komt echt een dag waarop je voor de spiegel staat.

Kijk.

Blijf kijken.

Heel goed naar die persoon tegenover je.

En misschien denk je dan: .....wauw....

 

Omdat je je realiseert dat dít is waarnaar je al die tijd onderweg was.

Dat het oude, waaraan je zo lang vasthield, je leven is gaan bepalen.

Dat er geen beweging meer in zat.

Dat loslaten en de verandering aangaan uiteindelijk geen verlies betekende, maar een terugvinden van jezelf en wat er nog méér kan.

 

Blijf dus nog even kijken.

Wees trots op jezelf. En dankbaar voor de mensen die je onderweg tegenkwam.

Voor de zetjes die je kreeg.

De bevestiging op het juiste moment.

Het vertrouwen van anderen, waardoor je het vertrouwen in jezelf weer kon vinden.

Proficiat.

En ga het leven maar aan, neem het risico....